In gesprek met: Debby Strijtveen

“Ik was toch een beetje “die-vrouw-met-haar-blije-plannen”

 

Je hebt een buurtpark gerealiseerd. Waarom?
‘Ik woonde in de Akeleistraat en achter mijn huis was een groot gemeenteperk. Er stonden een paar struiken en er lag veel afval. Ik wilde het zo graag opknappen zodat kinderen er konden spelen.’

 

En nu is het perk een buurttuin. Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?
‘Precies in die tijd kon je van het Centrum voor Jeugd & Gezin een geldbedrag ontvangen wanneer je een goed idee had voor gezinnen of kinderen. Samen met Nanneke Keuter heb ik een plan geschreven en dat werd goed gekeurd.’

 

Had je toen voldoende geld om het plan uit te voeren?
‘We hebben ook subsidie aangevraagd bij de gemeente. Voordat we dat geld kregen, werden we stevig aan de tand gevoeld door een team van Wijkgericht Werken. Zij stelden heel goede, kritische vragen over vandalisme bijvoorbeeld. Ik vond het gaaf om te merken hoe betrokken zij waren.’

 

Hoe reageerde de buurtbewoners op de buurttuin?
‘Nou… We begonnen aan dit project met de gedachte “Dit is goed voor de straat en de mensen die er wonen”. Op klusdagen zijn een heel aantal buren komen helpen, we hebben het echt samen van de grond gekregen. En als wij er iets organiseren komen er mensen op af.  Maar de buurttuin “zo maar” gebruiken gebeurt niet veel, behalve door de kinderen en door onszelf. We waren misschien wel een beetje “die-vrouwen-met-hun-blije-plannen” die ze hun gang lieten gaan. Dan kun je ook niet van alles verwachten.’

 

Heb je spijt van de tijd en moeite die je erin hebt gestopt?
‘Nee, helemaal niet! We hebben een nieuwjaarsborrel georganiseerd in het park en toen was het gezellig druk. Ik heb staan kijken naar al die verschillende mensen die elkaar anders niet zouden spreken maar nu met een oliebol in hun hand rond het vuur stonden te kletsen. Daar heb ik het voor gedaan. En om de buurt een stukje mooier te maken.’

 

Zou je de volgende keer weer ‘gewoon beginnen’?
‘Ja. Op een gegeven moment stonden wij te klungelen met een graafmachientje en stapte een buurman naar buiten. Hij wist wél hoe die machine werkte en ging ermee aan slag. Dat vond ik zo gaaf. Ik vind die praktische, handen-uit-de-mouwen mentaliteit geweldig.’

 

Wie onderhoudt het park?
‘Een groepje vaste buren. We gaan er vier zaterdagen per jaar flink tegenaan en doen tussendoor het een en ander aan onderhoud.’

Heb je nog een Gouden Tip?
‘Ja, voor de gemeente: ik denk dat het een goed idee is als er een soort “buurtinitiatief-coördinator” wordt aangesteld die mensen met goede ideeën op weg helpt. De gemeente staat enorm open voor goede plannen en er is veel mogelijk, maar ze promoten het niet genoeg.’